Startpagina

Hoe het begon

Als kind ging Karlo steeds bij zijn grootouders in Schriek op vakantie om dan met grootvader 'peter Jos' hele dagen met de duiven bezig te zijn. Een betere leermeester dan Jos Van Rompaey kan men zich wellicht niet indenken. Ondanks zijn respectabele leeftijd - Jos is in de tachtig! - speelde hij in 2005 nog kampioen oude duiven vanuit Noyon en vice-kampioen met de jaarlingen, om maar iets te zeggen... En daarbij was Karlo in de wieg gelegd voor de duivensport. Karlo was amper 4 jaar oud toen hij 'De Oude Witte' (1984) als een stip hoog in de lucht reeds herkende en Jos toeriep: 'Peter, peter! Daar is de Witte!' De 'Oude Witte' was een super-vlieger en geweldige stamduif...

Het kon dan ook niet uitblijven. In 1990 werd Karlo op 11-jarige leeftijd lid van de KBDB. De eerste wedstrijdduiven werden gehuisvest in het kippenhok. Een jaar later bouwde vader Frans een heus duivenhok dat bevolkt werd met duiven van grootvader Jos. De komende jaren zou blijken dat de vitesseduiven uit Schriek perfect mee kunnen draaien in het Limburgse halvefondprogramma. Zeer goede uitslagen werden behaald op vluchten van 70 tot 700 km. (zie rubriek RESULTATEN). De laatste jaren presteren ook andere liefhebbers in binnen- en buitenland met de Van Rompaey-duiven.

Na 15 jaar duivensport in Sint-Truiden werd in 2005 het absolute hoogtepunt bereikt. Karlo won de 1e Nationaal Bourges tegen 9896 oude duiven! De ultieme duivendroom van Karlo werd verwezenlijkt. Een nationale overwinning op dé koninginnenvlucht uit Bourges.

In 1988 kreeg Karlo zijn eerste reisduiven van peter Jos. Peter Jos maakte Karlo dolgelukkig toen hij hem een constateur als communiegeschenk bracht. Niemand kon toen bevroeden dat op die dag een kampioen gelanceerd werd.

Voor hetzelfde geld was Karlo waarschijnlijk schapenfokker geworden. Vader Frans stond in de jaren 1980-1991 aan de top van de Belgische Suffolk-schapenfokkerij. Hij behaalde vele regionale en provinciale overwinningen en bracht het zelfs tot nationaal kampioen met zijn legendarische ram "Joujou". Karlo was niet van hem weg te slaan.

Van grootvader Jos Van Rompaey kreeg Karlo in 1990 echter "echte" duiven ter vervanging van zijn sierduiven. Karlo, hoewel zelf nog altijd veel met de schapen bezig, zou zich voortaan vooral bekommeren om zijn gevleugelde vrienden. Spoedig kende hij alle ringnummers van buiten en citeerde hij de afstamming van elke duif. In het duivenlokaal stelden de inkorvers hem herhaaldelijk op de proef. Zij lazen met opzet 'foute' nummers af maar keer op keer verbeterde kleine Karlo hen en keer op keer stonden de samenzweerders verbluft te kijken.

Met Karlo zou de traditie van de Schriekse familie Van Rompaey worden voortgezet, die van de duivenliefhebberij.